Deprecated: Function ereg_replace() is deprecated in /www/htdocs/professo/column.php on line 82
Schade bij sneeuwbalgevecht

Het is winter. En als het een beetje meezit, valt vandaag of morgen zoveel sneeuw dat niet alleen amusante glijpartijen, maar ook vrolijke sneeuwbalgevechten kunnen worden waargenomen. Niet iedereen is zich voldoende bewust van de risico's die een en ander oproept. Been- en armbreuken zijn onvermijdelijk maar doorgaans aan niemand te verwijten. Dat ligt anders als sneeuwballen als wapen worden ingezet tegen passerende fietsers en niets vermoedende voetgangers. Zeker als de inhoud van de bal niet alleen uit sneeuw bestaat. De sneeuwbal wordt meetal echter gefabriceerd met het doel iemand een koude en soms pijnlijke verrassing te bezorgen. Voorstelbaar is zelfs dat de getroffen persoon ernstige schade oploopt, bijvoorbeeld aan de ogen. De vraag is dan wie opdraait voor de schade.

In de rechtspraak speelde onlangs het volgende geval. Een vijfjarige jongen gooit een sneeuwbal naar een negenjarig meisje en treft het kind vol in het gezicht. Het meisje wordt boos en werpt de jongen met een sierlijke bocht in de sneeuw. Deze lag er niet erg dik bij met als gevolg dat de jongen onzacht in aanraking kwam met de harde ondergrond. Ernstig letsel aan het oog van de jongen is het treurige gevolg. Zijn de ouders van het meisje voor de schade aansprakelijk?

Primair is van belang dat het kind jonger dan veertien jaar is. Dat betekent dat aan het kind geen onrechtmatige daad in de zin van de wet kan worden toegerekend. Onrechtmatig is een doen of laten in strijd met een wettelijke plicht of met hetgeen in het maatschappelijk verkeer betaamt. Een kind van 9 jaar kan op een dergelijk gedrag niet worden aangesproken. Maar hoe is het gesteld met de ouders van het kind? Ligt het niet meer voor de hand de ouders aansprakelijk te stellen dan de schade voor rekening van het slachtoffer of diens ouders te brengen? Met andere woorden, is hier niet sprake van een zogenaamde risicoaansprakelijkheid? Het risico dat aan het ongecontroleerde handelen van kinderen is verbonden, dient te worden gedragen door degenen die het gezag over het kind hebben.

Zo is het ook. De ouders zijn aansprakelijk. Er hoeft slechts beoordeeld te worden of het handelen van het kind als onrechtmatig zou worden beschouwd als zijn of haar leeftijd daaraan niet in de weg zou hebben gestaan. Welnu, als de vader van het meisje de vijfjarige sneeuwbalgooier tegen de grond zou hebben geworpen, zou dat buiten twijfel onrechtmatig zijn geweest en tot aansprakelijkheid hebben geleid. En dus geldt hetzelfde aansprakelijkheid voor de vader en moeder indien een negenjarig kind een dergelijke handeling verricht.

Betreft het een kind dat ouder dan 14 jaar is maar nog niet de leeftijd van zestien jaar heeft bereikt, dan zijn de ouders ook aansprakelijk. In dat geval kunnen zij daaraan echter ontkomen als hen niet kan worden verweten dat zij de gedraging van het kind niet hebben belet. In de praktijk betekent dit dus dat de slachtoffers van kwalijke gedragingen van 14 en 15 jarigen vaak met de schade blijven zitten. De ouders wassen hun handen in onschuld. Daarmee hoeft niet iedereen gelukkig te zijn.

Het wordt tijd dat de risicoaansprakelijkheid op dit punt wordt uitgebreid. Ook als de ouders niets te verwijten valt, dienen zij aansprakelijkheid te zijn voor de schade die 14- en 15 jarige kinderen aanrichten. Dat zal de kwaliteit van de opvoeding ten goede komen.



Prof. Mr. M.J.A van Mourik
05-01-2005

terug print